[FIC]-KHR-Do you LoVe me!?!

posted on 08 Mar 2010 20:50 by sakurato in FIC

รู้สึกช่วงนี้อัพถี่ เหมือนผมว่างเนอะ?

วันนี้ก็ ลองแต่งฟิคดูน่ะครับ

ตอนนี้2053น. ของวันที่ 8มีนาคม2553 "แต่งสด"เริ่มจากเวลานี้แหละ

----+++++++----+++++++----+++++++----+++++++----+++++++----

 Title:Do you LoVe me!?!

Pairing: ??LEVI*SQUALO

Rating:NC 14.5

Comment:ไม่ต้องเอาอะไรกับมันมากนะครับ เรื่องแรกที่แต่งเสร็จ แถมแต่งสด พล็อตสด สนองนี้ดตัวเอง 

มุขไม่ขำไม่ต้องสน ตั้งใจให้มันฝืด

ส่วนถมขาวเรอะ อะไร๊ ไม่รู้เรื่อง ฮึๆฮ่าๆ

 ----+++++++----+++++++----+++++++----

 

 

ผัวะ!!!!!

เอกสารในซองหนาปลิวไปกระทบกับศรีษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมสลวยราวกับเส้นเงิน

"งาน ส่งพรุ่งนี้เย็น...." แซนซัสเอ่ยขึ้นห้วนๆ แล้วหยิบในแก้วบรรจุน้ำสีอำพันตรงหน้าขึ้นมาดื่ม

ร่างโปร่งระหงก้มหัวนิดๆเป็นเชิงตอบรับ ก่อนจะหันหลังเดินกลับออกไป

"เออ บอส" สควอโล่หยุดยืนราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้

"เหล้าน่ะเพลาๆลงบ้างเหอะวะ เดี๋ยวก็ตายก่อนอายุสามสิบหรอก"

คิ้วสองแฉกขมวดมุ่นเมื่อได้ยินประโยคแสดงความเป็นห่วง มือหนาขยับยกขวดบรรจุน้ำสีอำพันให้ฉลามหนุ่มเห็นชัดถนัดตา

 

"น้ำขิงแท้ 100%"

 

 

  สควอโล่ทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม เอกสารที่บอสให้มาเป็นแค่ภารกิจสอดแนมกับลอบสังหารง่ายๆ ก็จริง แต่ว่า...

"ภารกิจร่วมระหว่าง สเปลบี.สควอโล่ กับ...เลวี่.อา.แทน งั้นเรอะ" ใบหน้าหวานซับสีเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อนึกถึง

 ผู้พิทักษ์แห่งอัสนี ที่ถึงแม้ใครจะหาว่าหน้าปลาจวดบ้างหน้ากอริล่าบ้าง แต่สำหรับสควอโล่แล้ว มันกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เขาตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นตั้งแต่แรกพบ ถึงแม้มันจะไม่มีทางสมหวังก็เถอะ

 

 ก็มันรักบอสนี่หว่า....

 

ฉลามหนุ่มสลัดความคิดทั้งหมดทิ้ง มือเรียวดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวแล้วหลับไปทั้งๆแบบนั้น

 

 อีกด้านหนึ่งภายในห้องที่มีโปสเตอร์แซนซัสแปะไว้แทบจะทุกตารางนิ้ว ชายหน้าปลาจวดก็กำลังนั่งอ่านก็อปปี้เอกสารคำสั่งอยู่เช่นกัน

ทำไมต้องเป็นสควอโล่ ทั้งๆที่ปกติมีแต่งานที่เขาต้องไปกับลุสซูเรียบ่อยซะจนคนอื่นคิดว่ากลายเป็นคู่ขากันไปแล้ว

ดวงตาสีนิลปรือหลับลงช้าๆ พลางนึกถึงใบหน้างดงามเกินกว่าบุรุษใด เรือนผมยาวๆ และดวงตาสีวารีที่ฉายประกายแห่งความมาดมั่นอยู่้สมอ

 "สควอโล่....." เสียงทุ้มพึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกที่เขามีให้กับบอสคือความเคารพบูชา แต่ความรู้สึกที่มีต่อสควอโล่มันคืออะไร แม้แต่ตนเองก็ไม่อาจเข้าใจได้

 

ราตรีนั้นผ่านพ้นไป พร้อมกับความกังวลใจของคนสองคน

คนที่รัก....แต่ไม่รู้ตัวว่ารัก.....

และคนที่รัก แต่ไม่คิดว่าจะได้ความรักตอบกลับมา

 

แ่ม่เหล็กขั้วต่างกันย่อมดึงดูดกันเสมอ

ยกเว้นแต่เพียงว่าจะมีอะไรมากั้นขวาง

 

ภารกิจสอดแนมดำเนินไปได้ด้วยดี  รวมถึงภารกิจลอบสังหาร

"ถ้ารู้ว่างานมันออกมาดีขนาดนี้ ฉันขอบอสให้ส่งแกมาแท็คทีมด้วยนานแล้วว่ะ" ร่างบางหัวเราะนิดๆแล้วใช้ผ้าเช็ดเลือดออกจากบนดาบ ในขณะที่หนุ่มอัสนียังคงนิ่งเฉยไม่พูดอะไร

 บอส....เหมาะสมกับสควอโล่มากกว่าเป็นไหนๆ  อย่างเรามันก็แค่.....แค่...

 

ดวงตาสีวารีใสเหลือบไปมองเลวี่ที่กำลังยืนตัวสั่นกัดฟันกรอดๆด้วยความเจ็บใจ

ตัวสั่น? พูดถึงแซนซัสแค่นี้ก็โกรธแล้วเรอะ แกรักบอสมากจริงๆด้วยสินะเนี่ย....

 

"เลวี่..." มือเรียวใต้ถุงมือหนังสีดำสนิทเอื้อมไปจับแขนเสื้อของอีกฝ่าย "ถ้าฉันพูดอะไรแล้วแกไม่พอใจ ฉันขอโทษ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นเบาๆ ใบหน้าสวยแหงนเงยขึ้นสบประสานกับดวงตาสีนิล

 ดาเมจโมเอ้ทะลุล้าน

 เลวี่อึ้งไปเล็กน้อย สองขาขยับก้าวถอยหลัง สองมือขยับผลักร่างบางจนล้มลงไปกองกับพื้น!

 

"อย่ามาถูกตัวฉัน!!!" เสียงทุ่้มแผดลั่นด้วยความเขินปนตกใจ  สควอโล่ลุกขึ้นยืนทันทีหลังจากนั้น

 

 "เกลียดฉันมากนักใช่มั้ยวะ!!! งั้นก็ไม่ต้องมามองหน้ากันแล้ว ไอ้บ้า!!!!"

 ขาเรียวตวัดเตะเข้ากลางลำตัวของอัสนีแห่งวาเรีย ก่อนที่มันจะทำหน้าที่พาร่างบางวิ่งออกไป

 

ทั้งน้ำตา....

 

ยามค่ำคืนดำเนินมาถึงอีกครั้ง พิรุณยังคงเก็บตัวอยู่ในห้องตั้งแต่กลับมา อรุณยังคงดื่มด่ำกับร่างกายอันเย็นชืดของเหล่าชายหนุ่ม สายหมอกยังคงนั่งนับเงิน วายุก็ยังคงนั่งรินน้ำขิงแท้100%ให้แก่นภาผู้เปลี่ยนใจมานิยมสมุนไพรไทย...

อัสนีผมดำยื่นรายงานภารกิจวันนี้ที่เขียนด้วยลายมือตัวเองล้วนๆให้บอสตน ดวงตาสีเพลิงกวาดมองครู่หนึ่งก่อนจะโยนร่อนควงสว่านไปลงตะกร้าเอกสารตรวจแล้วอย่างสวยงามเต็มสิบ

"เอานี่ไปให้ไอ้ฉลามสวะ"  มือหนาเขวี้ยงถุงขนาดใหญ่พอควรให้ เลวี่รับมันไว้ทันก่อนจะสัมผัสกับใบหน้าจวดๆ

"อะไรเหรอครับบอส" สัมผัสในถุงนุ่มนิ่มราวกับผ้า

"สวะอะไีรไม่รู้ แต่เห็นสควอโล่มันบอกว่าให้รีบเอาไปให้มันถ้าของมาส่ง"

"แต่....ผมไม่..." 

แก้วน้ำขิงแท้100%ลอยไปกระทบกับเรือนผมสีดำที่ชี้ตั้งราวกับโดนไฟช็อต

"อ๋อ เดี๋ยวนี้กล้าขัดคำสั่งฉันใช่มั้ยไอ้สวะ!!!!"

 

 ใครจะกล้าล่ะครับบอส....

 

 กำปั้นหนาทุบลงบนบานประตูไม้ที่เต็มไปด้วยรอยดาบ และเริ่มทุบแรงขึ้นทุกที เมื่อเจ้าของห้องยังไม่มีทีท่าว่าจะเปิด

"ไม่ได้ล็อกเว้ย...." เสียงตอบแผ่วเบาเรียกให้ก้าวเข้าไป

ห้องนั้นโล่ง ไร้ซึ่งการประดับตกแต่ง มีเพียงเตียงหลังใหญ่กลางห้อง ตู้เสื้อผ้า ตู้เก็บของ และชุดโต๊ะเก้าอี้ข้างเตียงสำหรับนั่งทำงาน

 "บอสบอกว่า เอานี่มาให้แก"เลวี่วางถุงปริศนาลงบนโต๊ะ พลันมือเรียวก็ยื่นมาคว้าแขนไว้แบบไม่ยอมปล่อย

"ตอบฉันมา..." เสียงหวานเอ่ยสั่นเครือ"เกลียดฉันใช่มั้ยวะ...."

ร่างสูงผงะไปเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบไปเห็นไวน์ที่หมดไปแล้วค่อนขวดบนโต๊ะ

"เกลียดใช่มั้ยวะ!!!" ใบหน้างามแดงซ่านด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายด้วยน้ำตา รวมไปถึงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่หลุดลุ่ยจนเห็นไปถึงไหนๆยิ่งทำให้ควบคุมอารมณ์แทบไม่อยู่

 ยิ่งเห็นร่างสูงที่ยืนนิ่งไร้การตอบสนอง สควอโล่ยิ่งรุกหนัก แขนเรียวบางโอบเอวร่างตรงหน้าไว้ก่อนจะขยับตัวเข้าไปจนชิด ปล่อยให้แผงอกขาวที่ไร้อาภรณ์ปกปิดเบียดเข้ากับร่างอันเต็มไปด้วยมัดกล้าม ริมฝีปากบางอมชมพูยกหยักเป็นรอยยิ้มยั่วยวน ก่อนจะถามคำถามเดิมซ้ำอีกครั้ง

"เกลียดฉัน....ใช่มั้ยวะ..."

 เลวี่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ใบหน้าอันหาความหล่อเหลาไม่เจอก้มลงไปจนแทบจะชิดกับอีกฝ่าย

"เปล่า......ชอบมากต่างหาก"

 

แสงจันทร์สาดส่องทาบทาร่างขาวนวลให้งามกระจ่างราวรูปสลัก สควอโล่ส่งเสียงครางหวานแผ่วออกมา ก่อนจะถูกประกบปิดด้วยริมฝีปากของอีกฝ่าย มือหนาของอัสนีลูบระเรื่อยไปตามผิวนุ่มเนียน ลากลงต่ำสู่เอวบาง

สองมือจับเรียวขาขาวแยกออกแล้วจุมพิตระเรื่อยไปยังจุดกึ่งกลาง

"อ๊ะ!!!"

สควอโล่สะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสที่ได้รับ เมื่อร่างสูงเริ่มสอดนิ้วเข้ามาในร่างกาย พร้อมกับเรียวลิ้นอุ่นๆ ที่เร่งเร้าอารมณ์จนระเบิดสู่จุดสูงสุด....

 "เร็วนะ ครั้งแรกรึไง?"

เลวี่ตวัดเลียคราบขาวบนริมฝีปากตน ดวงตาเรียวจ้องไปยังสควอโล่ที่หน้าแดงราวกับฉลามราดซอสมะเขือเทศ

"เออสิวะ!!!!"

ร่างสูงยิ้มอย่างพอใจที่ไม่เคยมีใครได้ครอบครองร่างงามตรงหน้ามาก่อนตน เรียวนิ้วที่ยังคงสอดเข้าไปภายในเริ่มขยับอีกครั้ง เรียกเสียงครางจากสควอโล่ได้มากเอาการ

"อะ....เจ็...บ...อื้ม..."

เรียวขาขาวสั่นเทาเมื่อจำนวนนิ้วในร่างกายมากขึ้นจนเป็นสาม น้ำใสๆหลั่งรินลงมาจากดวงตาคู่งาม

"อย่าร้อง อย่าเกร็งด้วย"

เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบปลอบอดีตเพื่อนร่วมงาน...ที่ตอนนี้กลายมาเป็นคนรัก มือใหญ่ขยับถอนนิ้วออกอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะค่อยๆ สอดแทรกร่างกายเข้าไปหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

 

"ฮะ....." ฉลามหนุ่มสะดุ้งขึ้นสุดตัว มือเรียวทั้งคู่จิกเล็บแน่นอยู่บนไหล่ของอีกฝ่าย

 ถุงมือหนังสีดำค่อยๆถูกดึงออกด้วยฝีมือของร่างที่ทาบทับอยู่ คิ้วหนาขมวดนิดๆ ก่อนจะเอ่ยถาม

"ถอดไม่ได้เหรอ"

"แต่ว่า...นี่มัน...." ดวงตาสีอมเทาหลุบต่ำ ระลึกถึงวันที่แลกระหว่างชีวิตของเทพกระบี่อันดับ1กับมือข้างซ้าย

เขาเพียรพร่ำบอกใครๆว่าเป็นเครื่องสังเวยแด่วิชาดาบอันล้ำเลิศ  หากแต่ตนเองเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจว่าเป็นเพียงตราบาปอันแสดงถึงความอ่อนหัดของตน

 

ตราบาปสีเงินที่จำต้องถูกปกปิด

 

"ฉันก็แค่....อยากจะสัมผัสคนที่ฉันรักให้หมดทุกส่วนเท่าั้นั้นแหละ"

เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบาก่อนจะประสานมือตนเข้ากับมือเหล็กเย็นยะเยือก พลางกระแทกกายเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า

 "อ๊ะ!!!! อ๊าาาา!!!!!"

ร่างบางกระตุกเกร็ง สัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆที่ถูกปลดปล่อยเข้ามาภายในร่างกาย ในขณะที่ตนเองก็ปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องของร่างตรงหน้าเช่นกัน

มือเรียวโน้มคอของอีกฝ่ายมาจูบอย่างเร่าร้อน ก่อนจะถอนริมฝีปากออกมา

"ฉันรักแก" 

คำพูดสั้นๆ หากแต่สื่อความหมายลึกซึ้ง  แล้วยิ่งถ้าคนพูดกำลังยิ้มหวานปานเทพธิดาอยู่ด้วยแล้วยิ่งแลดูงดงามบาดตาตี่ๆของอัสนีเป็นยิ่งนัก

แขนอันอุดมไปด้วยมัดกล้ามดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแนบอกแล้วล้มตัวลงนอนกับเตียงนุ่ม ร่างบางหลับไปไม่นานหลังจากนั้น....

 

สิบปีผ่านไป

 

"ไม่ต้องมาแอบขยิบตาให้ไอ้เบลมันเลยนะโว้ย!!!!" เสียงหวานแผดลั่นก่อนจะกระทุ้งเข่าเข้ากลางหน้าท้องของอัสนีมีหนวด

"ด...โดนเต็มๆ" ร่างหนาทรุดล้มลงคายของเก่าทันที ก่อนจะถูกศรีภรรยาสุดสวยเตะซ้ำเข้าให้อีกดอกหนึ่งจนกลิ้งเป็นลูกบอล

 

"ไปเชือดมาให้เยอะๆเลยนะจ๊ะ~แฮปกล่องกลับมาด้วยล่า" กะเทยสงครามประจำวาเรียป้องปากตะโกนด้วยท่าทางราวกับคุณแม่ยืนส่งลูกที่ไปทัศนศึกษาก่อนจะเดินนวยนาดจากไป

ฉลามหนุ่มสามสิบยังแจ๋วกวาดตามองจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในบริเวณ มือเรียวบางแต่แข็งแกร่งกระชากคอเสื้อสาระมีขึ้นมาเผชิญหน้ากับตน

 "ถ้างานหนนี้ไปได้ด้วยดี คืนนี้จะบริการให้เป็นพิเศษเลยนะเว้ย..."

เสียงหวานกระซิบแผ่วข้างหูแล้วโดดขึ้นหลังฉลามพิรุณมุ่งหน้าไปยังด้านตะวันออก

เลวี่ยืนยิ้มอยู่พักหนึ่งก่อนจะิบินไปทางทิศเหนือด้วยกระเบนอัสนี ซึ่งเมื่อมาประกอบร่างรวมกันก็ไม่ต่างอันใดกับกระหังอัสนี

 

ธงวาเรียยังคงโบกสะบัด ความรักยังคงดำเนินต่อไปพร้อมกับความสยองขวัญ

เรื่องราวจากนั้นแล้วแต่วงล้อแห่งชะตากรรมจะหมุนชี้นำ

ยามเมื่อพิรุณโรยโปรยสาด อัสนีจะกระหน่ำฟาดซัดตามมา เฉกเช่นดังว่าอยู่คู่กันเสมอไป

 

-+FIN+-

 เฮ้อ....จบแล้ว....

ขณะนี้ 0232น. วันที่9มีนาคม 2553

ฟิคแรกจริงๆนะครับ NCหนแรกจริงๆด้วยนะครับ แต่งไปฟังเพลงไป

(Insatiable,Warui Koibito,Fuckingham Palace) ด้วยอิทธิพลของเพลง จึงออกมาเป็นเช่นนี้

 ขอเมนต์ติชมด้วยนะครับ ขอบคุณมาก

ของแถม

"เฮ้ย!!! คืนนี้เจอกันเว้ย!!!!"

"พูดเบาๆหน่อยดิ๊ เดี๋ยวบอสได้ยิน..."

 

กร๊าซซซซซซซซซ(แฟนอาร์ตจากไหนไม่ทราบครับ)

คำถามร่วมสนุก

-ของในถุงที่บอสใช้เลวี่เอาไปให้สควอโล่คืออะไรเอ่ย?

 1.เสื้อยืด

2.ผ้าขี้ริ้ว

3.ตุ๊กตา

4.แผ่นCD ของวงDMC อัลบั้มWarui Koibito

5.ฮาโล่

 ตอบได้ในคอมเมนต์นะครับ สงสัยอะไรก็ถามมาได้ จะตอบให้

รีเควสฟิค กำลังแต่งครับ

ปล.พรุ่งนี้(ไม่ดิ วันนี้) รับเสร็จ

ปลล.เสร็จแล้วไพรเวทต่อ

ปลลล.กรุจะตายมั้ย

ปลลลล.

มากินน้ำขิงกันเถอะ.....

 

เจอกันเอนทรี่หน้าคร้าบบบ

ปลลลลล.โม...เธอมีส่วนช่วยให้ชั้นปั่นอีเรื่องนี้จนเสร็จนะ....

Comment

Comment:

Tweet

^
^
นี่ออมเองนะ ^^ (ตากล้อง)

อัพรูปไพรเวท ณ สวนรถไฟแล้วน้า

#19 By seiji on 2010-03-10 00:48

มาตามอ่านแล้ว จริงๆน้า หึหึ

น้ำขิง 100% สุดยอดดด 5555+

ถมขาวๆ 555+
คู่นี้หายากจริงๆนะเออ เอิ้กๆๆ

#18 By seiji on 2010-03-10 00:05

...Kufufuเกลียดน้ำขิงที่สุดเลยล่ะค่ะ

ตอนกินเข้าไปนะ น้ำตาไหลพรากๆเลย เผ็ดมากมาย~~!!!

...NC...

โฮก~~!!!

ซ้อคือผู้ที่มีพรสวรรค์!!!

คู่นี้Kufufuก็ไม่ได้เกลียดอะไรนะคะ ยิ่งมาอ่านแบบนี้... ยิ่งชอบ=w=

#17 By Kufufu on 2010-03-09 21:50

เอ่อ ...แบบว่ามัน....!@#$%^&*)()_)&^

คือพูดไม่ถูกไง!*โดนตรบ

#16 By Piekai on 2010-03-09 21:14

ลืมๆ

ตอบข้อสามนะ ^^

แล้วก็..... จะแต่งให้มันดีๆ(?)จบๆ(??) ก็แต่งได้นี่นา...
ภาษาก็ดี คำผิดก็....ไม่มีเลยนี่หว่า -u-
เก๋กู๊ด!!

//ไปนอนขำต่อ

#15 By ●•WàtëR MéLõÑz•● on 2010-03-09 20:30

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

ฮาบรรทัดสุดท้ายเนี่ยและ

ไม่ได้เป็นเพราะโม แต่เป็นเพราะศาสดาอาเบะต่างหาก!!

หรือเป็นเพราะแส้เส้นนั้น???????


มุขน้ำขิงยังไม่เท่าไหร (เจอสปอยแล้วนี่)

แต่มุขกระหังอัศนีนี่โดน!!!

ตอนอ่านๆไปยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ เพราะไม่ได้นึกหน้าเลวี่ 555555555 //โดนโบก

แต่พอเจอรูปนี่.... ช็อกไปสองวิ

แล้ว.... หัวเราะลั่นบ้าน

555555555555555555555555555555555+

น้ำขิง...

555555555555555555555555555555555+

//ขำตาย

#14 By ●•WàtëR MéLõÑz•● on 2010-03-09 20:28

//Me อ่านแล้วปาดน้ำลาย

ชื่อเรื่องฟิคนี้เหมือนชื่อเรื่องฟิคของโมเลยcry

แต่เรื่องนี้แรงเริ่ดกว่า(ฮา)

ขอบคุณมากนะค่ะที่แต่งให้อ่านกันๆcry

#13 By ★ 神田 モエ ★ on 2010-03-09 18:40

ตายจมกองเลือด(กำเดา)

#12 By Meen on 2010-03-09 17:03

4.แผ่นCD ของวงDMC อัลบั้มWarui Koibito
GO TO DMC!!! กร๊วกกกกก //เกี่ยวไหมนั่น..

#11 By Crazy-Reborn [PLoYvY] on 2010-03-09 15:27

=[ ]=....
No comment....
สมการน่ากลัวเกิ๊นน(แต่ก็ยังอ่าน ฮา)

#10 By PuppyToshi on 2010-03-09 12:51

ชอบNCก้อจริง แต่......กลัวสมการง่า
ป.ล.บอสกินน้ำขิง จะฮาไปไหน

#9 By BlackcatZerin on 2010-03-09 11:34

คุณพระ....

ขอตอบว่าผ้าขี้ริ้ว

PS. XJ ฉันละ
...เอ่อ ซ้อไทโย ก๊ะ เลวี่*สควอโล่ เหรอก๊ะ=[]=!!!(อึ้ง) แรร์ จังเลยค่ะ No Comment นะก๊ะคู่นี้ แต่ ชอบจังเลย (อ้าว)

ปล.. ขอตอบว่า ตุ๊กตา แล้วกันนะคะ (คิดไม่ออก)
=[]=!!!!!!!!!

No Comment!!!(ตรูไม่สามารถบรรยายได้)
ขอตอบว่าตุ้กตางิ

#6 By Fell-vanosza on 2010-03-09 10:16

ชอบNC

#5 By ~*DewLove*~ on 2010-03-09 09:03

อร๊างงงง NC สุดยอด!!

พี่ไทโยแต่งเก่งมากกกกก

เลวี่ดูอ่อนโยนมากๆเลย หลามน่าร้ากกกก>w<

#4 By ~ฮารุน้อย~ on 2010-03-09 08:00

...

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
รักไทโยที่สุดเลยอ้ะ!!!
(//me ช่วงนี้ชั้นโหมดคลั่งNCอ่านะ)

#3 By ✖Fr@me✖ on 2010-03-09 07:36

เอิ่มมมม ม...


ชอบ nc
ฮรากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
//คลั่ง

ปล.ตอบว่าเป็นตุ๊กตา

#2 By [•LATTE•] on 2010-03-09 03:12

เอ่อ... No Commentฮะ = ="

น้ำขิงเผ็ดอะ > <"

กินไม่เป็น ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นของดี 555

#1 By 黒風 バカオ on 2010-03-09 02:45